ارزشمند بهره مند بوده و از شرك و بت پرستى تبّرى مى جست . در جريان اسلام آوردن ابو درداء - برادر مادرى عبداللّه بن رواحه مى خوانيم : وى آخرين فرد از خانواده خود بود كه دين اسلام را پذيرفت و قضيهء اسلام آوردن او بدين گونه بود : روزى عبدالله بن رواحه و محمّد بن مسلمة بُتى را كه متعلّق به ابو درداء بود ، در غياب او زير پاى خود نهاده و آن را خرد كردند و عبداللَّه اين اشعار را خواند : « تَبَرَّأْ مِن أَسْماءِ الشَّياطينِ كُلِّها * أَلا كُلُّ مايُدْعى مَعَ اللَّهِ باطِلٌ » يعنى ، از تمامى اسماء و مظاهر شيطان دورى بجوى ، آگاه باش ، هر آنچه كه با ذات اقدس اللّه در عبادت و پرستش شريك قرار گيرد ، باطل و از بين رفتنى است . ابو درداء وقتى به خانه بازگشت و همسرش او رااز كار عبداللّه آگاه نمود ، به فكر فرو رفت و با خود گفت : اگر در اين بت سود و خيرى وجود داشت ، در مقابل اين كار از خود دفاع مىكرد . سرانجام ابودرداء نزد پيامبر ( ص ) اسلام آورد . « 1 » عبادت و پايبندى به نوافل از خصوصيات ديگر عبداللّه بن رواحه راز و نياز و ارتباط با خدا بود . ذكر و ياد خدا بزرگترين سرمايه و مهمترين عامل فلاح و رستگارى انسان مى باشد . قرآن كريم در آيات گوناگون اين نكته را متذكر شده ، از جمله مى فرمايد : « وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » « 2 » اى گروه مؤمنان خدا را بسيار ياد كنيد ، باشد كه رستگار و سعادتمند گرديد .

--> ( 1 ) . طبقات ابن سعد ، ج 7 ، ص 391 . ( 2 ) . جمعه ، آيهء 10 .